3 czerwca 2026 roku na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie odbyła się międzynarodowa konferencja naukowa pt. „Macierzyństwo w XXI wieku: polityka wsparcia i ochrony wobec wyzwań i zagrożeń”. Organizowane przez Instytut na rzecz Kultury Prawnej Ordo Iuris wydarzenie zgromadziło wybitnych ekspertów, w tym gościa specjalnego – Reem Alsalem, Specjalną Sprawozdawczynię ONZ ds. przemocy wobec kobiet i dziewcząt. W panelu poświęconym kulturowej afirmacji macierzyństwa kluczowe przesłanie przedstawiła Europosłanka Jadwiga Wiśniewska.

W swoim wystąpieniu Europosłanka Jadwiga Wiśniewska dobitnie wskazała, że współczesna Europa ucieka od swoich korzeni. Parlamentarzystka alarmowała, że zjednoczona w różnorodności lewicowo-liberalna większość coraz mocniej odcina się od wartości założycielskich Unii Europejskiej, a w oficjalnej agendzie Brukseli brakuje miejsca na to, co fundamentalne – na realne wsparcie macierzyństwa. Jadwiga Wiśniewska stanowczo podkreśliła rażącą sprzeczność: choć w unijnych instytucjach odmienia się prawa kobiet przez wszystkie przypadki, głos samych matek jest całkowicie ignorowany. Europosłanka zwróciła uwagę na niebezpieczny trend – unijna polityka zaczęła bowiem postrzegać macierzyństwo niemal wyłącznie przez pryzmat rynku pracy, traktując je jako barierę zawodową, uciążliwą przerwę w karierze czy kosztowny „problem”, który za wszelką cenę trzeba zbalansować. Nawet tak flagowe inicjatywy jak dyrektywa Work-Life Balance czy cele barcelońskie, jak zauważyła Wiśniewska, operują technicznym językiem ekonomii, sprowadzając instytucję rodziny do narzędzia aktywizacji zawodowej kobiet, a logikę „defamilizacji” stawiając ponad budowaniem więzi międzypokoleniowych.

Ta technokratyczna presja idzie jednak znacznie dalej, wkraczając brutalnie w sferę najbardziej intymnych decyzji człowieka, na co w swoim przemówieniu głośno zwracała uwagę Europosłanka. Przenikanie radykalnej agendy klimatycznej do debaty społecznej doprowadziło do absurdalnych i niebezpiecznych wypaczeń. Jadwiga Wiśniewska z oburzeniem piętnowała narracje, w których nowe życie i dziecko bywają przedstawiane jako „ślad węglowy” i obciążenie dla planety. Równolegle, analizując unijne dokumenty, parlamentarzystka wskazała na rezolucje uderzające w prawo do życia czy promowanie inicjatyw pokroju „My Voice, My Choice”. W ocenie Wiśniewskiej instytucje unijne wysyłają dziś do Europejek destrukcyjny komunikat: zamiast zapewnienia, że matka nie zostanie sama, nowoczesna kultura sufluje jej obraz macierzyństwa jako źródła cierpienia, traumy i utraty wolności – jako ryzyka, przed którym system musi kobietę „zabezpieczyć”, zamiast je afirmować.

Europosłanka przedstawiła również głęboką diagnozę kryzysu demograficznego Europy, udowadniając, że nie ma on podłoża czysto ekonomicznego – gdyby tak było, najbogatsze państwa kontynentu notowałyby najwyższą dzietność. Wiśniewska podkreślała, że problem tkwi głęboko w sferze kulturowej. Przywołując twarde dane z badań CBOS z 2025 roku, Europosłanka zauważyła, że młode pokolenia Polaków doskonale rozumieją trud i wyzwania rodzicielstwa, ale jednocześnie w przytłaczającej większości (ponad 75%) widzą w dzieciach najgłębszy sens życia i źródło radości. Mimo to, jak akcentowała w swoim przemówieniu, popkultura i dominujące narracje wolą promować alternatywne style życia, jak chociażby zjawisko pet parenting, gdzie o opiece nad zwierzętami mówi się z dumą i miłością, podczas gdy macierzyństwo w debacie publicznej systematycznie obdziera się z godności i sprowadza do udręki.

W podsumowaniu swojego wystąpienia Jadwiga Wiśniewska wezwała Europę do natychmiastowego zwrotu i przejścia od wszechobecnego gender mainstreaming do realnego family mainstreaming. Europosłanka postulowała, aby każda unijna polityka była bezwzględnie kontrolowana pod kątem jej wpływu na rodzinę, macierzyństwo i ojcostwo. Domagała się stworzenia zintegrowanego systemu wsparcia – od opieki okołoporodowej po stabilny powrót na rynek pracy – oraz powszechnego uznania trudu wychowania dzieci za bezcenny wkład w dobro wspólne. Prawdziwa wolność kobiety – jak z mocą podsumowała Europosłanka Jadwiga Wiśniewska – zaczyna się tam, gdzie państwo i kultura dają jej prawo do wyboru macierzyństwa bez lęku o przyszłość i bez poczucia społecznego wykluczenia.